Μια μεγάλη κλειστή λεκάνη νερού, αστράφτει στον ήλιο καθώς τη θαυμάζεις από ψηλά. Κατεβαίνεις, οδηγείς παραλιακά: Αμμουδιές, δεμένες βάρκες, ομπρέλες-ξαπλώστρες, κανό, εστιατόρια γεμάτα κόσμο, κολυμβητές. Εικόνες του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Τον χειμώνα η λιμνοθάλασσα ησυχάζει και ο παρόχθιος δρόμος γίνεται ιδανικός προορισμός για τους περιπατητές και τους ποδηλάτες. Και η ευωδία των πεύκων συνοδεύει τον γαλήνιο παφλασμό του νερού.
Στην αρχαιότητα η λιμνοθάλασσα είχε το όνομα Εσχατιώτις, αλλά και Γοργώπις, από την Γόργη, κόρη του Μεγαρέα, η οποία πνίγηκε στα νερά της μαθαίνοντας για τον θάνατο των παιδιών της. Τελικά επικράτησε η ονομασία Βουλιαγμένη, λόγω του σχηματισμού της από την ταφροειδή κατακρήμνιση του εδάφους.
Το νερό της είναι αλμυρό. Έχει πλάτος 1 χλμ. και μέγιστο βάθος 40 μ. Η κατάδυση με μπουκάλες απαγορεύεται, ωστόσο φορώντας μάσκα μπορείτε να δείτε σπάνια μικρά ψάρια και μαλάκια, ενώ στα βαθιά έχει πολλούς αστερίες.
Στην άκρη της λιμνοθάλασσας υπάρχει ένας δίαυλος πλάτους 6 μ. που κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αι. Μέσω αυτού, χάρη στην παλίρροια και την άμπωτη, περνά νερό από τον Κορινθιακό και την ανανεώνει.
Λίγα μέτρα προς τα δυτικά του καναλιού ο αρχαιολόγος J. Fossey της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής ανακάλυψε έναν οικισμό της Πρωτοελλαδικής περιόδου.
Ήξερες ότι
Λίγα χιλιόμετρα προς τα δυτικά της λιμνοθάλασσας η χερσόνησος της Περαχώρας, τελειώνει στο ακρωτήριο Μελαγκάβι. Εκεί υπάρχει ο αρχαιολογικός χώρος του Ηραίου και ο φάρος.
Η λιμνοθάλασσα Βουλιαγμένη απέχει 16 χλμ. από το Λουτράκι προς τα Δ.
